Ospa wietrzna (chickenpox, varicella)

Ospa wietrzna jest jedną z najbardziej znanych chorób zakaźnych wieku dziecięcego. Wywołuje ją wirus, którym zarażenie powoduje trwałe uodpornienie się organizmu na jego działanie. Oznacza to, że na ospę wietrzną zapadamy tylko raz w życiu. Istnieje jednak możliwość że uśpiony wirus ospy pojawi się w późniejszym czasie pod postacią choroby zwanej półpaścem. Ospa wietrzna występuje bardzo często i charakteryzuje się duża zaraźliwością.

Wirusem ospy zarażamy się od drugiego człowieka poprzez drogę kropelkową. Okres wylęgania choroby trwa około dwóch tygodni. Na około trzy dni przed wystąpieniem wysypki chory zaczyna zarażać innych. Okres zaraźliwości trwa do momentu ustąpienia wysypki. Wniknięcie wirusa do organizmu następuje drogą oddechową lub przez kontakt z wykwitami.

Pierwszym objawem choroby jest wysoka gorączka utrzymująca się na poziomie od 37 do 40 stopni Celsjusza. Wiąże się to z bólami głowy i stanem złego samopoczucia. W następnej kolejności pojawia się wspomniana wcześniej wysypka. Na początku ma ona postać plamki, która zmienia się w grudkę wypełnioną mętnym płynem. Krosty powoli zamieniają się w strup odpadający samoistnie po okresie kilku dni. Wykwity pojawiają się w kilku rzutach i towarzyszy im dokuczliwy świąd. Wysypka pojawia się na twarzy, tułowiu, kończynach i głowie. Zdarza się, że atakuje ona nawet podniebienie.

Ospa wietrzna przebiega przeważnie łagodnie a czasami nawet bez żadnych objawów. Osoby starsze znoszą tę chorobę znacznie ciężej od dzieci. Drapanie swędzących wyprysków może prowadzić do powikłań skórnych w postaci bliznek. Może nastąpić zakażenie zmian skórnych, zapalenie płuc, zapalenie ucha środkowego oraz zapalenie mózgu. Rzadziej powikłania po ospie występują w postaci zapalenia stawów lub wątroby.

Leczenie ospy wietrznej polega na podawaniu leków przeciwgorączkowych i przeciwbólowych z wyjątkiem salicylanów oraz miejscowego stosowania leków przeciwhistaminowych. Osoby z zaburzeniami odporności są leczone lekami przeciwwirusowymi. W przebiegu choroby zaleca się leżenie w łóżku, częstą zmianę ubrania oraz kąpiele z użyciem środków odkażających.

Sposobem na przeciwdziałanie zachorowaniom na ospę wietrzną są szczepienia ochronne. Są one szczególnie ważne dla kobiet, gdyż zachorowanie w okresie ciąży grozi uszkodzeniem płodu. Rzadko stosuje się izolowanie osób narażonych na zakażenie i podawanie surowicy.